Με το ν. 3845/2010 θεσπίσθηκαν, στο πεδίο της έννομης τάξης μας, κανόνες που αφορούν, τουλάχιστον κατά τον τίτλο τους, μέτρα για την εφαρμογή των Μνημονίων στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
ΑΝΑΛΥΣΗ Του δρος ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ Επίτιμου καθηγητή Διεθνών Σχέσεων και Πολιτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Χάουαρντ.
Ενώ η Ελλάδα αγωνίζεται να αναβιώσει τις οικονομικές της υποδομές από την τανάλια του καπιταλισμού καταστροφών, και άλλα κράτη εμφανίζονται ως πιθανοί στόχοι αυτής της λαίλαπας.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Hellenic NEXUS, τ. 45, Οκτώβριος 2010
Του Δημήτρη Καζάκη,
οικονομολόγου - αναλυτή
Όταν μιλάμε για κρίση σήμερα στην Ελλάδα, είτε το θέλουμε, είτε όχι, είμαστε υποχρεωμένοι να μιλήσουμε πρώτα απ’ όλα για το δημόσιο χρέος. Αν δεν απαντήσεις σήμερα στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους, δεν μπορείς να απαντήσεις πειστικά σε τίποτε, ούτε στα εργασιακά, ούτε στα μισθολογικά, ούτε στα ασφαλιστικά, ούτε στο ξεπούλημα των πάντων. Κι αυτό γιατί όλα αυτά, αλλά κι αυτά που έρχονται, πηγάζουν από το πρόβλημα του δημόσιου χρέους. Η ίδια η κρίση έχει επικεντρωθεί στην κατάσταση του χρέους.
Χαράς ευαγγέλια για την υπερπροσφορά που σημειώθηκε κατά τη διάθεση του νέου ελληνικού κοινοπρακτικού δεκαετούς ομολογιακού δανείου των 5 δισ. ευρώ. Οι αγορές ανταποκρίθηκαν στα μέτρα της κυβέρνησης. Δεν έχει καμιά σημασία αν αυτό το δάνειο των 5 δισ. θα κοστίσει πάνω από 3 δισ. ευρώ μόνο σε τόκους. Αρκεί που ανταποκρίθηκαν οι αγορές. Η μοίρα της Ελλάδας έχει πλέον προγραφεί να επιβιώνει όπως - όπως από δανεισμό σε δανεισμό. Ουσιαστικά από μήνα σε μήνα. Αρκεί να παίρνει μέτρα που ευχαριστούν τις αγορές.